آی ویولنسه شنبه ۳ مهر ۱۳۹۷

با ارزشترین مارک های ویولن را بشناسید! • آموزش ویولن و نت جدید ویولن

سخن دوست : به وب سایت آموزش تخصصی ویولن خوش آمدید . . .

با ارزشترین مارک های ویولن را بشناسید!

در این مطلب تصمیم داریم گروهی از با ارزشترین مارک های ویولن ایتالیایی (به شکل امروزی) که
در نوع خود عالی ترین و نیز قدیمی ترین به نظر می رسند را ارائه می دهیم.
اما قبل از پرداختن به این مهم لازم است که توضیحاتی در مورد این سازها و سازندگان نابغه و ماهر آنها به شما بدهیم.


امروزه بسیاری فراموش کرده اند که سازهای زهی درگذشته نیز وجود داشته
و بدون شک به وسیله کسانی طراحی شده اند.
اما شکل امروزی این سازها به ویژه ویولن مدیون نابغه دانشمندی به نام آندره آ آماتی Andrea Amati از اهالی کرمونا Cremona است.
طرح آماتی بر خلاف تفاوتی اندک در مدل و ظرافت و پالودگی صدا، هنوز هم تنها نمونه ویلن مدرن است.
به همین دلیل جهانیان آندره آ آماتی را آفریننده ویولن فعلی می دانند.

 

 

با ارزشترین مارک های ویولن را بشناسید!

 

 

زندگی نامه آندره آ  آماتی

آندره آ در حدود سال ۱۵۱۰ چشم به جهان گشود.
در سال ۱۵۳۸ به خاطر استعداد فوق العاده اش اجازه یافت تا خانه ای را در کرمونا تهیه کند.
این خانه به مدت دویست سال، او و فرزندانش را در خود جای داد و عالیترین سازها را به جهان عرضه نمود.
در آن خانه،سازندگان بزرگی چون آنتونیو استرادیواریAntonio Stradivari تعلیم دیدند
و نبوغ خود را با آفرینش ویلنهای طراز اول جهان به اثبات رساندند.

نام و آوازه آندره آ از مرزهای کرمونا نیز گذشت.
در برشاBrescia مهارت و هنرمندی او با ویولن های دست سازش که معمولاً دارای هفت سیم با یک پس زمینه و صدایی بسیار زیبا و کم حجم بود
باعث الهام هنرمند بزرگ دیگری به نام گاسپارو داسالوGaspasro da Salo متولد ۱۵۴۰،یک موزیسین و سازنده ویول شد.

او ویولن ها و ویولاهای ساخته خود را با دقت بیشتری از روی طرح و اصول صدا دهی ویول های قدیمی ساخت.
در حقیقت می توان او را پایه گذار اصل و نسب ویلن مدرن دانست.
مرگ این هنرمند بزرگ ،در حدود سال ۱۶۰۰ اتفاق اقتاد.
ثروت تاریک برشا،در صدای باشکوه و نورانی ویولنهای داسالو امروزه جلوه گرند.

ایتالیایی ها برای تهیه و ساخت چوب،آب و هوا و شرایط اقلیمی سازگاری نداشتند.
آنان از مجاورت و خویشاوندی خود با سراشیبهای جنوبی آلپ سود برده،صنوبر مورد نظر خود را تأمین می کردند و
مهارت و توانایی خویش را در هر چه بهتر پروراندن آن به کار می بستند.
ایتالیایی ها در تجارت با شرق نیز،چسب و صمغ لازم را که در ساختمان سازهایشان به کار می رفت تهیه می دیدند.

 

ویولن های طرح آماتی

 

با این همه ساز ویولن فوراً و بی درنگ پذیرفته نشد.
رنجهای زیادی برای جایگزین آن،به جای ویول تحمل گردید.
سرانجام با دریافت یک سفارش از سوی دربار فرانسه برای یک مجموعه کامل زهی ،آندره آماتی در ۱۵۶۰ ویلن را جهانی ساخت.
این سازها،۲۴ ویلن مشهور شاه بودند که برای چارلز نهم ساخته شدند.

از سال ۱۶۳۰ یک نسل جدید آما تی ها مخصوصاً آنتونیو Antonio و جیرولامو Girolamo با
مهارت و استادی در پیشرفت و ترقی ساخت و پرداخت ساز نقش عمده ای را بازی کردند.

در آن سال ها آفت بزرگ طاعون ایتالیا را فلج کرده بود.
این مصیبت اهالی شهرها را به نصف تقلیل داد که برادران آماتی نیز شاید آماج قربانی این بلا باشند.
در این دوران جووانینی Giovanini ، پائلومجینی Paolo Maggini و گاسپاروی در اوج موفقیت در برشا،فدای دیو سیاه طاعون شدند.

 

با ارزشترین مارک های ویولن را بشناسید!

 

ادامه مارک های ویولن

اما از خوش اقبالی، یک عضو خانواده آماتی ها از مرگ رهید.
نیکلو به سرعت و با پشت سر گذاشتن تعلیمات مخصوص، هنر سنتی نیاکان خود را آموخت.
او گنجینه های برادران و پدرانش را با دقتی در خور نگهداری کرد و منتظر مردان جوان دیگری ماند تا حرفه خانوادگی خود را به آنان بسپارد.
این آفرینشگران بعدی عبارت بودند از آندرآگوارنریAndrea Guarneri ،
موسس و بانی یک سلسله نو از ویلن سازان،فرانچسکو روجی ئری Francesco Ruggieri و
جووانی باتیستا رجه ری Giovanni Batista Rogeri ، فرزندان نیکلو،جیرولامو،و آنتونیو استرادیواری جاودانی و سرافین دانا Santo Sreafin.ویلنهای کرمونا
دست به دست از شهری به شهری در اروپا برده شدند و به این ترتیب هنر ویلن سازی نیز انتقال پیدا کرد.

سازندگان ویولن در فرانسه ،انگلیس ،هلند ،آلمان و اتریش با کپی برداری و ساختن نسخه هایی شبیه به اصل هر کدام به سهم خود قدمی در پیشرفت این هنر برداشتند.
از آن جمله اشتینر Stainer در تیرولTyrol، لوپوت Lupotدر فرانسه و بانکس Banksدر انگلیس ،
ساخته هایی به خانواده بزرگ و جاودانی ساز های طراز اول دنیا افزودند.
کار این سه استاد بی همتابعدها از سوی مکتب بزرگ ایتالیا به وسیله اشخاصی چون پرسند اPressenda و روکا Rocca از اهالی تورین در نیمه اول قرن نوزدهم پی گیری شد.

 

ادامه مطلب با آنتونیو استرادیواری

آنتونیو استرادیواری شاگرد نیکلو آماتی ،متولد ۱۶۴۴ از دوران کودکی به یادگیری ویلن سازی پرداخت.
او در سن دوازده سالگی همچون یک استاد به کار چوب و منبت اشتغال داشت.وی در کارگاه نیکلو آماتی، آموزشهای لازم

را دید و سپس در ۱۶۶۶ با دایر کردن کارگاه شخصی خود اقدام به آفریدن ویلن کرد.
او که ابتدا به کپی محض اکتفا می کرد این بار با بی باکی و گستاخی خاص خود و با مهارتی تام و تمام طرح آنها را نیز تغییر داد
و نبوغ خارق العاده اش را در کار ساختن ساز به اثبات رساند.آنتونیو در ویلن اسپانیش نام خود،
هنرهای چوب و منبت کاری و مسایل آکوستیکی ساختمان ساز را درهم آمیخت.

آنتونیو استرادیواری به سال ۱۷۳۷ زمانیکه ۹۳ سال داشت ،چشم از جهان فرو بست و بازماندگانش را با شاهکارهای خود تنها گذاشت.

او در تمام دوران طولانی زندگی اش با دقت،عشق و علاقه ای وافر به ساز و موسیقی،کارگاهش را ترک نگفت
و بر روی بسیاری از آخرین کارهایش با غرور و احترام و سرافرازی و خضوع،تاریخ ساخت ساز را نوشت.
در یکی از این سازها به نام ردRode ساخته شده در سال ۱۷۳۳ در قسمت برجستگی دسته آن آمده است: محصول ۸۹ سالگی.

آنتونیو استرادیواری در طی دوران پر بار زندگی اش، ویلن و خانواده آن را چنان متحول کرد که این آلات از حیث تکامل دیگر پایان یافته تلقی شدند.
این برتری باعث زیبندگی و تسلط زهی ها بر تمام ادبیات موسیقی ادوار شد.
حضور این سازها در انواع موسیقی علمی،اعم از مجلسی،سمفونیک،اپرا و موسیقی مذهبی مشهود است.
چنین اتفاقی از زمان ویتالی ،تورللی ،کورللی ،ویوالدی ،وراچینی ،جمینیانی ،تارتینی و لوکاتللی قابل بررسی و مطالعه است.

 

قیمت ویولن های آنتونیو استرادیواری

امروزه ویلنهای باقی مانده از استرادیواری تخمیناً به ۵۰۰ عدد می رسند.آنها به علت کیفیت برتر و اصل بودن از دسترس عموم بدورند.
یک ویلن استرادیواری حقیقی و مشهور که در سال ۱۷۹۴ به مبلغ بیست و پنج پوند فروش رفته به سال ۱۹۵۴ بالغ بر ۱۲۰۰۰ پوند قیمت داشته است.
امروزه با ضرب عدد فوق به چهل می توان قیمت کنونی آن را به دست آورد.
درخواست کنندگان این قبیل ویلنها اغلب ویلنیستها و نوازندگان خبره این ساز هستند
که به دنبال صدایی برتر و بهتر، سازهای مختلف را می آزمایند.

در طی زندگی طولانی استرادیواری دیگر بستگان ویلن ساز او با موفقیت هنر ساخت ویلن را به دیگر شهرهای ایتالیا گسترش دادند.
ونیز،بولونیا،مانتوا، میلان، رم و ناپل یکی پس از دیگری شاهد گسترش این هنر بودند.

آندره آگوارنری برای دو فرزندش پی یترو و جوزف، هنر خود را تعلیم داد و جوزف پسر دو فرزند خود را به نامهای پی یترو و جوزف،
ویلن سازانی نابغه بار آورد که تمام میراث نیاکانی خود را به کار بستند.
ویلنهای دست ساخته جوزف دوم با امضای جوزف دل جه زو مشهور است.

و در ادامه با جوزف گوارنری دل جه زو

جوزف گوارنری دل جه زو،آخرین ویلن ساز این گروه مردی به تمام معنا نابغه،جدی و دقیق بود.
او در انجام کارهای خود تابع سرعت و نظم ویژه ای به نظر می رسد.
لذا ویولن هایش دارای عالیترین کیفیت در صدا دهی و پرورش اصوات موسیقیایی است.
یکی از دیگر سازندگان بزرگ کرمونا کارلو برگونتزی نام دارد.گفته میشود که وی سازهای بسیاری را با استادی تمام ساخته بود.

اما در حال حاضر اثبات این مدعا تقریباً مشکل به نظر می رسد.
زمانی که کارلوبرگونتزی در سال ۱۷۴۷ درگذشت از مرگ جوزف گوارنری دل جه زو که در سال ۱۷۴۴ اتفاق افتاده بود سه سال می گذشت و
جیرولامو آماتی دوم در ۱۷۴۰ خواب ابدی را استقبال کرده بود.
با این خاموشیهای پی در پی دوره ای بزرگ و بیاد ماندنی در تاریخ هنر ویولن سازی رو به پایان می نهد.

آخرین ویولن هایی که در کرمونا یا در جاهای دیگر ساخته شدند،
توانایی های استثنایی و کیفیت های عالی خود را بارها و بارها به نمایش گذاردند و
این دلیل باقی بودن و دوام آوردن آنها در طی سالیان متمادی محسوب می شود.

 

سازهای طلایی کرمونا

امروزه هنرمندان بزرگ،ویولنیست های برجسته و ویرتوئزهای نابغه،ب
عد از گذشت دویست سال هنوز هم در جستجوی سازهای طلایی کرمونا هستند.
شایستگی و لیاقت این ویلنهای جاودانی نه تنها در صدای بسیار زیبا و شفاف آنها که در پاره ای از ریزه کاریهای دیگر نیز مکتوم است.
دینامیسم عالی ، وسیع و بهترین ارائه در محدوده های مختلف صدا دهی ویلن،صافی و درخشندگی فوق تصور
و بالانس صدا دهی حساب شده از ارزشهای دیگر این ویولنهاذکر می شود.

ویولن های کرمونایی ایتالیا در گذر سالهای طولانی برای نبوغ آماتی ها برای رنسانس ایتالیا و
برای همه سازندگان سازهای مختلف از ابتدا تا کنون،احترام و تکریم به ارمغان آورده اند.
امروزه نیز سازندگان پر قدرتی در جهان دست به کار ساختن ویولن های ارزشمندی هستند
که یکی از ویلنهای کرمونا را به عنوان مدل خود بر می گزینند.

درحال حاضر سازهایی در اندازه های مختلف حتی چلو از گوارنری a Guarneri Celloبرای کودکان خردسال ساخته می شود.
کوچکترین ساز قابل ارائه یک شانزدهم است که برای نواختن کودکان دو ساله طراحی شده است.
سازهای کوچک یک شانزدهم برای اجرای متد ژاپونی سوزوکی و شینوزوکی در نظر گرفته می شوند.
سازهایی نیز کوچکتر از یک شانزدهم ساخته می شوند که برای بچه های زیر دو سال مفید به نظر می رسند.

خب مقاله طولانی بود و امیدوارم تا به اینجا با ارزشترین مارک های ویولن را شناخته باشید

به این پست امتیاز دهید.
با ارزشترین مارک های ویولن را بشناسید!
5 از 2 رای

این مطلب توسط ارسال شده است.

محمد رضا هستم ، موسس iviolin.pro . علاقه زیادی به موسیقی دارم و امیدوارم به کمک شما بتونم آی ویولن را به بهترین شکل گسترش بدم

نظرات و ارسال نظر

لطفا کادر خالی را پر کنید ... *